,

با این اسم، شما متوجه می‌شوید که نام گذاران آن، با یک تیر چند هدف زده‌اند؛ اول اینکه یک اسم قشنگ برای این کوچه انتخاب کردند؛ دوم برای صنف ماست‌بندها به رایگان و به مدت طولانی تبلیغ می‌کنند و سوم اینکه اگر کسی به دنبال شغل ماست‌بندی است، به خوبی می‌داند که به کجا مراجعه کند!

هرکس این اسم را درست بخواند جایزه دارد. جایزه‌ی ویژه هم متعلق به کسی است که معنی آن را بگوید.

قیام هشتم، موعود دهم، ایثار اول. مگه داریم؟ مگه می‌شه؟

مسئله‌ای که پیش می‌آید این است که اهالی اینجا چطور موقع آدرس دادن به کسی دیگر، آنها را قانع ‌می‌کنند که آدرس سرکاری نیست.

هرکسی که این نام را پیشنهاد داده حال خوبی داشته؛ احتمالا در هوایی دو نفره هم قدم می‌زده. فقط نمی‌دانم نفر دوم ترانه بوده یا ترنم؟ احتمالا خود طرف هم نمی‌دانسته!

ما چاکریم! (خطاب به لوطی صالح)

کسی که این نام را برای کوچه برگزیده، مخاطبش را در بازی ذهنی عجیبی گرفتار کرده!

ما که نفهمیدیم این اسم حاصل خوشمزگی یک فرد خوش ذوق است یا ...

به این می‌گویند یک اسم کاربردی! كوچه «سرطون» گذری باریك و قدیمی درست در همسایگی حمام «نواب» است. سرطون، اتاقكی است در پشت‌بام حمام‌های قدیمی كه آب قنات اول به آن، وارد و بعد از گرم شدن، راهی خزینه می‌شد.

بالاخره این کوچه مال کیست؟ کدامیک را باید در آدرس بگوییم؟

هنگام ورود به این کوچه، کارت ملی یا شناسنامه یا هرچیز دیگری که نشان بدهد شما یک تیر ماهیِ حساس هستید لازم است!

بدون شرح...

ما ایرانی‌ها عاشق ایهام هستیم. فرقی هم نمی‌کند این ایهام در شعر باشد، در صحبت‌های روزمره باشد یا اسم یک کوچه!